Podobraziem dla ikony jest deska, w tym przypadku lipowa, ze wzmocnieniami w postaci dębowych klinów. Deska pracuje, dlatego też należy ją odpowiednio zabezpieczyć. Zabezpieczoną roztworem sporządzonym z roztworu kleju skórnego i wody, przykleiwszy na nią płótno – gruntujemy, używając tegoż roztworu klejowego z dodatkiem kredy (sproszkowanej), oleju lnianego
i odrobiny żółci wołowej. Nakładamy warstwa po warstwie,
w odstępach co cztery godziny, około dwunastu warstw.
Po wyschnięciu szlifujemy do lustrzanej gładkości, papierem ściernym, od grubszego do najdrobniejszego (800).
Spoiwem dla pigmentów, które są sproszkowane, w większości pochodzenia organicznego, jest roztwór jaja kurzego i wytrawnego białego wina.
Nanosimy na podobrazie szkic (podlinnik), wcześniej odpowiednio przygotowany (dopasowany do rozmiarów podobrazia), przy pomocy kalki – używamy w tym celu sproszkowanego pigmentu. Przeniesiony na grunt rysunek grawerujemy, by się nie zatarł, przy pomocy rylca. Następnie podobrazie odpylamy i kładziemy pozłotę. Przystępujemy do malowania. Pierwszą warstwą jest sankir – podmalówka pod partie cielesne – o kolorze oliwkowym. Rozjaśnienia wykonujemy ochrą żółtą, pod koniec – ochrą
z dodatkiem bieli cynkowej.
Szaty – w zależności od osoby – mają określony kolor.
Błękitny płaszcz Pantokratora sporządzony jest z ultramaryny
i umbry palonej. Suknia spodnia – z czerwieni kadmowej i umbry palonej. Obrys oczu, brwi, ust, brody wykonany jest umbrą paloną.
Pigment sporządzony na bazie żółtka jaja kurzego schnie bardzo długo (około dwóch miesięcy). Po tym czasie ikona może zostać zabezpieczona werniksem. Oryginalnym jest olifa uzyskiwana dzięki długiemu procesowi gotowania oleju lnianego. Dzięki niemu barwy zyskują większą głębię i blask.
